Τρίτη 17 Ιουλίου 2012

Sybreed - "The Line Of Least Resistance" (new song)



Οι Ελβετοί Sybreed έδωσαν διαθέσιμο προς ακρόαση το νέο τους single "The Line Of Least Resistance", κομμάτι που περιλαμβάνεται στην επερχόμενη κυκλοφορία τους "God Is An Automaton". Επίσης ανακοινώθηκε η ημερομηνία κυκλοφορίας όσο και το artwork του νέου αυτού άλμπουμ. Πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 24 Σεπτεμβρίου από την Listenable Records ενώ το artwork επιμελήθηκε ο γνωστός Έλληνας Seth "Siro" Anton. Τέλος σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει και video των Sybreed, που θα είναι και το πρώτο της μπάντας στην οκτάχρονη ιστορία τους.
 

Παρασκευή 13 Ιουλίου 2012

Delain - Διαθέσιμο προς ακρόαση το τελευταίο άλμπουμ "We Are The Others"



  Διαθέσιμο είναι προς ακρόαση μέσω streaming το νέο άλμπουμ των Delain "We Are The Others" που είχε κυκλοφορήσει τον Απρίλιο του 2012. Πρόκειται για το τρίτο άλμπουμ των Ολλανδών female fronted symphonic metallers , με το "Ludicity" (2006) και "April Rain" (2009) να προηγούνται.
  H επίσημη ανακοίνωση της μπάντας για το "We Are The Others" είναι η εξής:
"As always fronted by the soaring, vibrant vocals of Charlotte Wessels and drenched in the glorious keyboard passages of band founder ex-Within Temptation keyboardist, Martijn Westerholt, We Are The Others boasts twelve of the most epic Delain hymns to date, with the North American version containing four additional exclusive live bonus tracks.
"We Are The Others is an album littered with concepts in every aspect, from lyrically bridging fantasy with reality and actual events in history, to the steampunk-influenced cover art created by noted pop surrealist Glenn Arthur. DELAIN enlisted a massive production team for the recording, including Jacob Hellner (Rammstein, Apocalyptica), Fredrik Thomander and Anders Wikstrom (Scorpions, Backyard Babies), bringing every element of the album to life. The band met Fear Factory vocalist Burton C. Bell at Wacken Open Air, which resulted in a guest appearance on the album."

Darkest Hour - "Severed Into Seperates" (new video)



  Το νέο τους video "Severed Into Seperates" παρουσίασαν οι Darkest Hour. Το κομμάτι περιλαμβάνεται στο τελευταίο άλμπουμ της μπάντας "The Human Romance", που είχε κυκλοφορήσει το 2011. To video δημιουργήθηκε από την Mihaszna Films και πρόκειται για ένα video με εντυπωσιακά πλάνα και καλή παραγωγή. Μπορείτε να δείτε το "Severed Into Seperates" εδώ.

Dragony - "Legends" debut άλμπουμ τον Αύγουστο



  To debut album πρόκειται να κυκλοφορήσουν οι Dragony, στις 14 Αυγούστου, με τίτλο "Legends". Οι Αυστριακοί melodic power metallers, πρώην Dragonslayer Poject μέχρι το 2011, με μια μακροσκελή ανακοίνωση, δίνουν στο κοινό κάποιες πληροφορίες για την μπάντα, για την δημιουργία της κ.ά. Σύμφωνα πάντα με την ανακοίνωση στο "Legends" συμμετείχαν πολλοί αναγνωρισμένοι μουσικοί, όπως Tom Tieber των Ecliptica και η Katie Joanne από τους Siren's Cry. Τέλος η ανακοίνωση καταλήσει στον σχολιασμό των κομματιών του άλμπουμ, αναφέροντας και κάποιες επηροές της μπάντας όπως οι Sabaton, Edguy, Kamelot κ.ά.
  Αναλυτικά η ανακοίνωση των Dragony:
"What first began as a project in the idyllic alpine republic has solidified into a real band. Everyone knows that Austrians don't do things half-heartedly and it was only to be expected that the former Dragonslayer Poject had evolved into a solid lineup by 2008. Since then the road led ever upwards for the six lads from Vienna. Being professional enough to recognize that the band name was a bit bulky, they changed it to Dragony in 2011 and continued their march forward. Their excellently produced debut album comprised of melodic, symphonic power metal with traditional character which stands up well against comparisons with the productions of long-standing international acts.
"So it is also no wonder that the Dragony musicians have become well known on the Austrian circuit. Legends combines the entire know-how of the six lads in ten songs, which span sounds from tough heaviness to high-powered melody lines. Overall, Legends can be summed up as high quality, symphonic power metal with ass-kicking melody inserts, powerful guitars and lyrics with insight.
"The work on the debut album lasted until the end of 2011, but for good reasons: They had been able to talk numerous guest musicians into contributing their skills, for example Tom Tieber of Ecliptica, Katie Joanne of Siren's Cry and naturally Ralf Scheepers of Primal Fear, all of whom give their best on the album, as do many other guest musicians from the Austrian scene. And it is exactly because of these additional performances by their guests, that the material retains a certain rock opera character. Fine-tuning the result was carried out by Mika Jussila during his wonderful mastering work in the Finnvox Studios in Helsinki.
"Legends unites a powerful wall of guitars with huge choruses in songs, which are predominantly kept in mid-tempo style. The impressive, charismatic voice of Siegfried 'The Dragonslayer' Samer, is hugely admirable, with its incredible volume driving every song forward. After a classical intro, Dragony get down to business with 'Burning Skies,' a bone-shaking, fast power metal number with a great rhythm, gilded by the exceptional voice of Ralf Scheepers (Primal Fear).
"After an ass-kicking headbanger beat in the first third of 'Land Of Broken Dreams,' the guitar duo Andreas Poppernitsch and Daniel Stockinger continue with brilliant riffs, clearly influenced by Avantasia and Hammerfall. This is pure steel being hammered into shape! The rather epic and theatrically configured 'The Longest Night' changes speed and feeling during its entire playing time, making the track extremely varied. Of course, as far as Dragony's overall sound goes, one finds similarities with bands such as Edguy, Kamelot, Sabaton and Stratovarius, bands with unforgettable, attainable, melodic elements, somewhere between traditional, classical heavy metal and epically configured song structures. Legends and its high quality will not disappoint any fan of those bands - this album is far too good for that!"

"Legends" tracklist:

1) Of Legends...
2) Burning Skies
3) Land of Broken Dreams
4) Dragonslayer
5) Wings of the Night
6) Vaults of Heaven
7) The Longest Night
8) Hero's Return
9) The Ride
10) Alcador

Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012

Papa Roach - Ο νέος δίσκος τον Οκτώβριο

   Οι Αμερικανοί Papa Roach κυκλοφορούν το έβδομο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "The Connection" στις 2 Οκτωβρίου μέσω της Eleven Seven Music. Παραγωγοί είναι οι James Michael και John Feldmann, ενώ το πρώτο single "Still Swinging" αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 24 Ιουλίου.
   Τελευταία δουλειά των Papa Roach είναι ο δίσκος "Metamorphosis" του 2009.

One-Way Mirror - "Will It Always Be The Same" (new video)

   Δείτε το επίσημο βίντεο των One-Way Mirror για το κομμάτι τους "Will It Always Be The Same", το οποίο περιλαμβάνεται τον δεύτερο δίσκο τους "Destructive By Nature", που κυκλοφόρησε στις 16 Απριλίου.
   Το ντεμπούτο άλμπουμ τους με τίτλο "One-Way Mirror" κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2008 μέσω της Metal Blade Records.

Aerosmith - "Legendary Child" (new video)

   Κυκλοφόρησε το επίσημο βίντεο των Aerosmith για το νέο single "Legendary Child". Το κομμάτι θα περιλαμβάνεται και στον επερχόμενο νέο δίσκο της μπάντας με τίτλο "Music From Another Dimension", ο οποίος κυκλοφορεί στις 6 Νοεμβρίου μέσω της Columbia Records. Αυτός θα είναι ο δέκατος τέταρτος δίσκος των Αμερικανών αρκετά χρόνια μετά τον προηγούμενο "Honkin' on Bobo" του 2004.

"Music From Another Dimension" tracklist:
01. What Could Have Been Love
02. Beautiful
03. Street Jesus
04. Legendary Child
05. Oh Yeah
06. We All Fall Down
07. Another Last Goodbye
08. Out Go the Lights
09. Love Three Times a Day (Hello Goodbye)
10. Closer
11. Shakey Ground
12. Lover A Lot
13. Freedom Fighter
14. Up On The Mountain

Enslaved - Νέος δίσκος τον Οκτώβριο

   Οι Νορβηγοί progressive metallers Enslaved κυκλοφορούν το δωδέκατο κατά σειρά στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "RIITIIR" στις 2 Οκτωβρίου μέσω της Nuclear Blast Records.
Τελευταία τους δουλειά ήταν ο δίσκος "Axioma Ethica Odini" του 2010.

Serj Tankian - "Harakiri" (new video)

   Κυκλοφόρησε το επίσημο βίντεο του Serj Tankian για το κομμάτι του "Harakiri" από τον καινούργιο ομότιτλο δίσκο, που κυκλοφόρησε στις 10 Ιουλίου. Πρόκειται για το τρίτο σόλο άλμπουμ του Αρμένιου καλλιτέχνη μετά το "Imperfect Harmonies" του 2010, ενώ είναι και το πρώτο από τα τέσσερα άλμπουμ που σκοπεύει να κυκλοφορήσει στο κοντινό μέλλον. Τα υπόλοιπα είναι το "Jazz-Iz-Christ" σε στυλ Jazz, το συμφωνικό "Orca" και το "Fuktronic", το οποίο θα είναι σε συνεργασία με τον Jimmy Urine των Mindless Self Indulgence.

Δευτέρα 9 Ιουλίου 2012

Ozzy Osbourne & Friends - Machine Head - Paradise Lost - Unisonic - Planet Of Zeus - Lucky Funeral @Rockwave Festival (live report)

   Κυριακή λοιπόν, δεύτερη ημέρα του Rockwave Festival, και φτάνουμε όπως ήταν αναμενόμενο στο θεματικό πάρκο του Terravibe γύρω στις τρείς παρά. Ομολογώ ότι μας ξάφνιασε το γεγονός του κλείσιμου της μεγάλης σκηνής, κάτι το απόλυτα φυσικό όμως αν λάβει κανείς υπόψη του την φανερή έλλειψη κόσμου σε σύγκριση με τα ποσοστά των προηγούμενων ετών και την λιτότερη οργάνωση. Πιθανότατα βέβαια θα έπαιξε και το ρόλο του το γεγονός της αντικατάστασης των Black Sabbath από τον Ozzy και τους ''φίλους του'' λόγω της ασθένειας του Tony Iommy
    Έπειτα από μιάμιση περίπου ώρα αναμονής υπό τον ίσκιο των δέντρων είχε φτάσει η ώρα για την έναρξη του festival, και οι Αθηναίοι Lucky Funeral ανεβαίνουν επί της σκηνής. Η μπάντα κινείται ανάμεσα στα όρια του stoner και sludge. Τους περασμένους μήνες είχα ακούσει μια συνέντευξη μέλλους τους και έτσι πήρα μια μικρή γεύση του τι να περιμένω. Παρόλο τα σημαντικά προβλήματα στον ήχο ( ε, διαχρονική αξία ) τα παιδία δεν πτοήθηκαν και γέμισαν από την πρώτη κιόλας στιγμή την σκηνή με ζωντάνια και ένταση. Έπαιξαν μάλιστα και ένα καινούριο κομμάτι τους.
    Μετά το τέλος των Lucky Funeral, την σκυτάλη σχεδόν αστραπιαία αναλαμβάνουν οι επίσης Αθηναίοι Planet Of Zeus. Ήταν η δεύτερη stoner μπάντα της ημέρας, η οποία μάλιστα μετράει πάνω από μια ενεργή δεκαετία και κερδίζει συνεχώς έδαφος. Πολλοί συνομιλητές μου τις προηγούμενες ημέρες μου ανέφεραν πόσο ενδιαφέρον ήταν το γεγονός της επιλογής τους για το fest. Και δεν πέσανε έξω. Σχεδόν αμέσως ξεσήκωσαν το παρευρισκόμενο για την ώρα κοινό με γνωστά τους κομμάτια όπως το Dawn Of The Dead , Vanity Suit κτλ. Ο ήχος παρουσίαζε σημάδια βελτίωσης. Για το φινάλε τους επέλεξαν το Woke Up Dead , έναν ''ύμνο'' στον Billy The Kid. Χαιρέτησαν, ευχαρίστησαν το κοινό και απομακρύνθηκαν από το stage φανερά ευχαριστημένοι, αφού οι επευφημίες μιλούσαν από μόνες τους.
   Ο ήλιος βρισκόταν ψηλά για τα καλά όταν στην σκηνή ανέβαιναν οι Γερμανοί Unisonic. Η μπάντα απότελει το δημιούργημα του KaiHansen και Michael Kiske και σηματοδοτεί την επιστροφή του δεύτερου στον χώρο του Metal από το 2009. Σαν συνολική άποψη για το show ομολογώ πως δεν εντυπωσιάστηκα. Τα χρόνια έχουνε σαφώς επηρεάσει την απόδοση του πρώην frontman των Helloween τόσο στον τομέα της σκηνικής παρουσίας όσο και σε στον ερμηνευτικό. Τρανταχτή εξαίρεση βέβαια ήτανε τα δυο κομμάτια tribute από το Keeper Of The Seven Keys (March Of Time, I Want Out) στην μέση και στο φινάλε, που προσέδωσαν μια ξαφνική δόση αδρεναλίνης θα έλεγα στο κοινό. Κατά τα άλλα ο ντεμπούτο δίσκος τους κινείται στα πλαίσια της μετριότητας. Ο ήχος για άλλη μια φορά έκανε τα δικά του, κυρίως στα φωνητικά, κάτι το πολύ αρνητικό όταν όλοι μας δίναμε βάση στον τομέα αυτό την προκείμενη στιγμή. Ο Hansen και ο Kiske δίνανε τον καλύτερο τους εαυτό για να ξεσηκώσουν και να ζεστάνουνε τον κόσμο με κάθε ευκαιρία αψηφώντας το θέμα του ήχου. Ήταν λοιπόν μια απόπειρα επιστροφής που δυστυχώς πέρασε αδιάφορη σε μεγάλο βαθμό.

Setlist

Unisonic
Never Too Late
Renegade
King For A Day
March Of Time
My Sanctuary
Star Rider
Souls Alive
We Rise
Never Change Me
I Want Out

   Περασμένες εξίμιση και είναι η σειρά των Paradise Lost να αναλάβουν. Η συγκεκριμένη μπάντα μας έχει συνηθίσει σε πολλοστές εμφανίσεις τα τελευταία χρόνια, και μπορώ να πω ότι αποτελεί πλέον ένα από τα αγαπημένα σχήματα του Έλληνα metalhead.Την συγκεκριμένη τους εμφάνιση ωστόσο κάθε άλλο παρά ικανοποιητική θα την χαρακτήριζα. Μπορούσες να διακρίνεις την βιασύνη τους να ολοκληρώσουν το setlist το συντομότερο, σαν να βαριόντουσαν. Μια εμφάνιση πολύ απρόσωπη για τα δεδομένα των Paradise Lost. Από παλιότερα live τους γνωρίζω πως έχουνε μια ιδιαίτερη σχέση με το κοινό τους, κάτι το οποίο δεν έγινε φανερό. Μετά από σαρανταπέντε  λεπτά και παραλείποντας κάμποσα κομμάτια από το προκαθορισμένο setlist τους, απομακρύνθηκαν από την σκηνή δίχως να χαιρετήσουν. Από δηλώσεις βέβαια του Nick Holmes αργότερα μάθαμε ότι αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας. Οι επιλογή των κομματιών βέβαια κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της δισκογραφίας τους. Κατά την ταπεινή μου άποψη ήταν μια ατυχής στιγμή για το συγκρότημα, και είμαι σίγουρος ότι θα επιστρέψουν δριμύτεροι πολύ σύντομα.

Setlist

Widow
Honesty In Death
Erased
As I Die
Tragic Idol
Forever Failure
One Second
Ember’s Fire
The Enemy
Say Just Words 

    Τα ψέματα όμως έχουν τελειώσει γιατί είναι η σειρά των Machine Head να αναλάβουν δράση. Ο ήλιος βρισκόταν ακόμη ψηλά, άλλα η θερμοκρασία είχε μειωθεί αισθητά, το soundcheck σύντομο και ο κόσμος είχε μαζευτεί για τα καλά. Η μπάντα είχε να εμφανιστεί στην χώρα μας οκτώ χρόνια και όπως ήταν φυσικό όλοι μας περιμέναμε με ενδιαφέρον για αυτή την στιγμή. Ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα σχήμα που βρίσκεται στο απόγειο της καριέρας του με συνεχείς επιτυχίες τα τελευταία χρόνια. Για να μην πολυλογώ λοιπόν, οι Machine Head βγαίνουνε στην σκηνή και στο κοινό επικρατεί πανζουρλισμός. Αρχίζουνε με το I Am Hell και το Old για να καταλήξουνε στο Imperium και Beautiful Mourning που φέρνουνε κυριολεκτικά το χάος.  Τα σπρωξίματα και τα pit δεν λάμβαναν τέλος. Ο Rob Flynn δεν σταμάταγε λεπτό να επευφημεί το Ελληνικό κοινό και να το ευχαριστεί για την παρουσία του παρόλο τις δύσκολες καταστάσεις που βιώνει. Ο ήχος σε γενικές γραμμές καλός με κάποια θέματα στις κιθάρες, κυρίως στην αρχή βέβαια, κάτι που δεν  φάνηκε να μας επηρεάζει η να αμαυρώνει την εικόνα της μπάντας, η οποία συνέχιζε απτόητη να σπέρνει την  καταστροφή. Τα riff διαδέχονταν το ένα το άλλο. Ακολουθούν κάποια κομμάτια κυρίως από τον καινούργιο τους δίσκο, για να φτάσουν να ολοκληρώσουνε με τα γνωστά σε όλους Halo και Davidian. Θα ήταν ψέματα λοιπόν να πω ότι δεν έμεινα με τις καλύτερες εντυπώσεις. Ανυπομονώ για το επόμενο τους live το οποίο ευελπιστώ να έρθει πιο σύντομα από το προηγούμενο.
 
Setlist

I Am Hell (Sonata In C#)
Old
Imperium
Beautiful Mourning
Locust
Aesthetics Of Hate
Darkness Within
Halo
Davidian


    Είχε νυχτώσει πλέον για τα καλά και ο κόσμος είχε γεμίζει τον προκαθορισμένο χώρο όταν  τα φώτα σβήνουνε και στις γιγαντοοθόνες του stage προβάλλεται βιντεάκι με διάφορες σημαντικές στιγμές της σταδιοδρομίας του Ozzy. Κάπως έτσι λοιπόν ο γερόλυκος της Metal σκηνής κάνει την εμφάνιση του ξεσηκώνοντας μας με την γνώστη ατάκα ''Let the madness begin'' .
  Το πρώτο group του setlist περιελάμβανε μερικά από τα πιο θρυλικά κομμάτια του ''Πρίγκιπα του σκότους'' ( Bark at the Moon, Mr. Crowley, Shot in the Dark κτλ ), με το σχήμα ενεργητικότατο και έναν εκπληκτικό Gus G. ο οποίος μάλιστα επιδόθηκε και σε ένα εντυπωσιακό Guitar Solo στο τελος του group. Τα φωνητικά του Ozzy δεν ήτανε και τα αναμενόμενα στην αρχή αλλά παρουσίασαν αισθητή βελτίωση στην πορεία. Ο ήχος ήτανε πλέον σχεδόν άριστος, όπως άλλωστε επιβάλλεται να είναι σε μια συναυλία τέτοιου μεγέθους.
   Δεύτερο group και τα ηνία αναλαμβάνουνε πλέον οι κύριοι Geezer Butler και Slash. Ακολουθούν κομμάτια των Sabbath ( Iron Man, War Pigs, N.I.B, Fairies Wear Boots ). Ο Ozzy δεν παρέλειψε να μας κάνει μούσκεμα με την μάνικα του, κάτι το οποίο είχε την πλάκα του εν' όψη της καλοκαιρινής βραδίας. Ο Slash άριστος τεχνικά αν και με εμφάνιση που θα χαρακτήριζα ως αυστηρά επαγγελματική παρά ζεστή, ολοκλήρωσε με επιτυχία τα πρώτα τρία τραγούδια του group πριν δώσει την θέση του στον Zakk Wylde.
  Το show συνεχίζεται με υπολειπόμενα κομμάτια του Ozzy με το παραλήρημα να γίνεται στο Crazy Train και τον Zakk να ξεδιπλώνει το κιθαριστικό του μεγαλείο. Αν και πολλοί διαφωνούνε με την παρουσία του στο σχήμα αυτό, ο τύπος έχει μεταφέρει το δικό του ηχόχρωμα στα κομμάτια παραλλάσσοντας τα με τρόπο ευχάριστο κατά την άποψη μου. Όπως και να χει το πράγμα αποτελεί αδιαμφισβήτητα έναν από τους πιο άρτια καταρτισμένους κιθαρίστες την σήμερον ημέραν.
  Επικό φινάλε το Paranoid  με όλα τα ''φιλαράκια επί σκηνής να τρελαίνουν το κοινό που ΄΄χτυπιέται  αδιάκοπα''.
Setlist 

Bark At The Moon
Μr. Crowley
Suicide Solution
I Don’t Know
Shot In The Dark
Rat Salad (solo [Gus G.] & drums)
Iron Man
War Pigs
N.I.B.
Fairies Wear Boots
Crazy Train
I Don’t Want to Change the World
Mama, I’m Coming Home
Paranoid

   Έτσι λοιπόν μια ακόμα μεγάλη Metal βραδιά φτάνει στο τέλος της. Η αλήθεια είναι πως η μέρα αυτή θα μου μείνει χαραγμένη κυρίως από άποψη εμπειρίας ζωής και λιγότερο ως προς την οργάνωση κτλ.